คำถามชวนให้คิด ตอนที่ 2 : คำตอบ

เด็กชายคนนี้มีทางรอดไหม?

ถ้ามีวิธีการคืออะไร?


เรื่องนี้ Richika Jain ซึ่งเป็นผู้เขียนได้เฉลยไว้น่าสนใจทีเดียวครับ

เธอเสนอทางรอดของเด็กชายไว้ดังนี้

ใช้มือข้างหนึ่งเอื้อมมือไปจับงูแล้วขว้างไปที่สิงโต ซึ่งอาจทำให้สิงโตตกใจแล้ววิ่งถอยไป

รีบลงมาจากต้นไม้หยิบปืนขึ้นมายิงสิงโตและจัดการกับจระเข้ซะ

ดูเป็นวิธีการที่ดีนะครับ

ส่วนตัวผมอ่านแล้วก็ยิ้มชื่นชมในวิธีการพยายามหาทางออก

แต่ก็นั่นแหละมันอาจจะล้มเหลวหรือสำเร็จก็เป็นไปได้ทั้ง 2 แบบ

แล้วทุกท่านหละครับมีทางออกที่ดีกว่านี้ไหม

สำหรับผมมีทางออกที่ผมคิดว่าดีมานำเสนอครับ

เริ่มแรกต้องเปลี่ยนคำถามจากวิธีการหาทางรอดคืออะไร?

เป็นคำถามใหม่ที่ต้องถามตัวเองว่า“เราพาตัวเองมาถึงจุดจุดนี้ได้อย่างไร?”

สถานการณ์ในภาพนี้ผมใช้คำว่า”จนมุม”ครับหรือที่หลายคนอาจเรียกว่า”ทางตัน”

คำถามที่น่าสนใจคือทำไมเราจึงยอมให้ตัวเองมาถึงจุดนี้?

เริ่มตั้งแต่เด็กคนนี้เข้ามาในป่าที่อันตรายนี้ทำไม?

ทำไมเขาถึงมาลำพังเพียงคนเดียวไม่มีคนคอยช่วยเหลือ เขาไม่รู้เลยเหรอว่าป่านี้มีอันตราย?

อาวุธปืนที่เขามีทำไมเขาไม่ใช้ประโยชน์กับมัน? อาจจะใช้ยิงขู่หรือป้องกันตัว

ทำไมต้องเป็นต้นไม้ต้นนี้มีต้นอื่นอีกหรือเปล่า?

…………

ก่อนชีวิตเราจะมาถึงทางตันมันไม่ง่ายนะครับ

มันต้องผ่านการตัดสินใจที่ล้มเหลวมานับครั้งไม่ถ้วน

ที่น่าเศร้าก็คือมีคนจำนวนไม่น้อย นำตัวเองมาถึงจุดจบหรือทางตันนี้ได้

โดยการปล่อยทิ้งโอกาสที่จะแก้ไขและเปลี่ยนแปลงครั้งแล้วครั้งเล่า

ผมจึงคิดว่าคำถามที่เราควรถามตัวเองมากกว่าการที่เราจะเอาตัวรอดในสถานการณ์นี้อย่างไร

ก็คือการที่จะทำอย่างไรไม่ให้ตัวเองมาถึงสถานการณ์เช่นนี้ต่างหาก

ในเส้นทางที่มันผิดพลาด ลองมองย้อนไปดูสิครับ

จะพบว่ามันมีทาง u turn หรือทางกลับรถให้เราได้กลับใจนับครั้งไม่ถ้วน

ขึ้นอยู่กับเราแล้วละครับ ว่าเราจะยอมให้ชีวิตเดินทางมาถึงต้นไม้ต้นนี้ เหมือนเด็กชายคนนี้หรือไม่?


#เรื่องราวดีดๆอาจเปลี่ยนชีวิตคุณ

Story by : Richika Jain