เย็นวันจันทร์ที่ 30 มิถุนายน…
ผู้โดยสารกว่า 190 ชีวิตบนเที่ยวบิน JL8696 (Spring Japan ซึ่งเป็นเที่ยวบินที่ดำเนินการภายใต้รหัส JL8696 / IJ004) กำลังบินจากเซี่ยงไฮ้ มุ่งหน้าสู่โตเกียว ใครบางคนกำลังดูหนัง ใครบางคนเอนกายหลับตา ท่ามกลางความเงียบสงบของเพดานบินระดับ 36,000 ฟุตเหนือพื้นดิน
แต่แล้ว… “เสียงดังปึ้งเบาๆ เหมือนบางอย่างสะดุดในอากาศ” ก็ดังขึ้น ยังไม่ทันมีใครตั้งตัว หน้ากากออกซิเจนก็ร่วงลงมา
เสียงพนักงานต้อนรับบนเครื่อง ตะโกนพร้อมกัน
“สวมหน้ากากออกซิเจนด่วนค่ะ! เครื่องขัดข้อง!”
ความตื่นตระหนกแผ่กระจายไปทั่วห้องโดยสาร
ในเวลาไม่ถึง 10 นาที
เครื่องบินลำนี้ลดระดับจาก 36,000 ฟุต สู่ระดับแค่ 10,500 ฟุตอย่างรวดเร็วในเส้นทางที่แม้แต่นักบินก็ไม่เคยอยากให้เกิดขึ้นจริง
ความรู้สึกของผู้โดยสาร…
“หน้ากากออกซิเจนหล่นลงมาในขณะที่ฉันกำลังหลับ… มันเหมือนฝันร้ายที่เกิดขึ้นจริง”ผู้โดยสารรายหนึ่งกล่าวกับสื่อ
บางคนถึงกับ เขียนข้อความลาบนโทรศัพท์มือถือ
บอกพินัยกรรม หมายเลขบัญชี และรหัส ATM
เพื่อเผื่อว่าหากไม่มีวันได้ลงจากเครื่องบินลำนี้อีก…
(ส่วนนี้เป็นคำบอกเล่าของผู้โดยสารนะครับ)
“ฉันคิดว่านี่คือจุดจบแล้วจริงๆ”
อีกเสียงหนึ่งในความเงียบที่ไม่มีใครลืม
🛬 การลงจอดฉุกเฉินที่โอซาก้า
โชคยังดีที่เครื่องบิน สามารถเปลี่ยนเส้นทางและลงจอดฉุกเฉินที่สนามบินคันไซ (KIX) ในโอซาก้าได้อย่างปลอดภัยเมื่อเวลา 20:50 น.ไม่มีผู้โดยสารคนใดได้รับบาดเจ็บ
และทุกคนได้รับค่าชดเชยพร้อมที่พักจากสายการบิน
ระบบตรวจจับความดันในห้องโดยสารส่งสัญญาณเตือน
นักบินจึงตัดสินใจพาเครื่องลดระดับเพื่อให้ผู้โดยสารยังสามารถหายใจได้ตามขั้นตอนความปลอดภัยสูงสุด
🔍 เบื้องหลังเหตุการณ์… กับคำถามที่ยังรอคำตอบ
หน่วยงานของญี่ปุ่น รวมถึง กระทรวงที่ดิน โครงสร้างพื้นฐาน การคมนาคมและการท่องเที่ยว (MLIT)เริ่มการสอบสวนทันทีเบื้องต้นสันนิษฐานว่าอาจเกิดจาก ระบบควบคุมแรงดันในห้องโดยสาร (pressurization system) ผิดปกติครับ
ตัวเครื่องบินที่เกิดเหตุคือ Boeing 737-800
ให้บริการภายใต้ความร่วมมือระหว่าง Japan Airlines และสายการบินต้นทุนต่ำ Spring Japan
ซึ่งเป็นเที่ยวบินที่ดำเนินการภายใต้รหัส JL8696 / IJ004
🧭 แล้ว… มันคือ “เครื่องบินตกหรือร่วงหล่น” จริงหรือ?
คำตอบคือ… ไม่ใช่เลยครับ
สิ่งที่เกิดขึ้นบนเที่ยวบิน JL8696 นั้น ไม่ใช่การตกหลุมอากาศไม่ใช่เครื่องบินตกและไม่ใช่ความผิดพลาดของนักบิน
แต่คือ การตัดสินใจอย่างถูกต้องและตามขั้นตอนเพื่อความปลอดภัยสูงสุด สิ่งที่ผู้โดยสารรู้สึกว่า “เครื่องบินดิ่งลง” จริงๆ แล้วคือขั้นตอนที่เรียกว่า…
🛬 “Rapid Descent after Decompression”
เมื่อเครื่องบินที่บินอยู่สูงกว่าระดับ 30,000 ฟุต
เกิดความผิดปกติเกี่ยวกับ แรงดันในห้องโดยสาร (pressurization malfunction) นักบินจะต้อง พาเครื่องลดระดับความสูงลงทันทีลงสู่ระดับที่อากาศมีออกซิเจนเพียงพอให้ผู้โดยสาร หายใจได้โดยไม่ต้องพึ่งหน้ากาก
ระดับนั้นอยู่ประมาณ 10,000 ฟุต
และการลดระดับในเวลาอันรวดเร็วแบบนี้ มีชื่อเฉพาะว่า
✈️ “Rapid Descent” หรือ “Emergency Descent”
👨✈️ นักบินฝึกขั้นตอนนี้เป็นประจำ
บนเครื่องบินพาณิชย์ทุกลำ นักบินจะได้รับการฝึกจำลองสถานการณ์แบบนี้ใน เครื่องฝึกบินจำลอง (Simulator) อยู่เสมอเพื่อให้พร้อมรับมือกับเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับแรงดันในห้องโดยสาร หรือที่เรียกว่า
“Rapid Decompression” (แรงดันในห้องโดยสารลดลงกะทันหัน) ทุกอย่างที่เกิดขึ้นบนเที่ยวบินนั้นอยู่ภายใต้การควบคุมอย่างเต็มที่ของนักบิน แม้จะดูน่าตกใจสำหรับผู้โดยสาร แต่สำหรับนักบิน…มันคือสถานการณ์ที่เตรียมพร้อมและฝึกฝนมาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน
สำหรับผู้โดยสาร… มันอาจเป็นช่วงเวลา 10 นาทีที่ยาวนานที่สุดในชีวิตแต่สำหรับนักบิน… มันคือ 10 นาทีแห่งการตัดสินใจที่แม่นยำและสำหรับเราทุกคน… มันคืออีกหนึ่งบทเรียนว่า“เบื้องหลังความกลัว… มักมีใครบางคนกำลังควบคุมสถานการณ์ให้ดีที่สุดอยู่เสมอ”
💬 ข้อคิดจากฟากฟ้า
บนท้องฟ้าบางครั้ง “หน้ากากออกซิเจน” ก็คือเส้นแบ่งระหว่าง “ชีวิต” และ “ความตื่นตระหนก” มีสติรับฟังคำแนะนำของลูกเรือนะครับ 🙏
เหตุการณ์นี้อาจจบลงด้วยความโล่งใจ
แต่สำหรับผู้โดยสารทุกคน มันคือประสบการณ์ที่ไม่มีวันลืม
สำหรับวงการการบิน มันคือเครื่องเตือนใจว่า
มาตรฐานความปลอดภัย… ไม่เคยมีคำว่า “พอแล้ว”
กัปตันหมี
กัปตันหมี 