สมการชีวิต.. ลืม = ไม่สำคัญ

เมื่อสมการชีวิต..ถูกกำหนดว่า

ลืม = ไม่สำคัญ

ได้อ่านบทความของอาจารย์นพดล ร่มโพธิ์

ในหัวข้อเรื่อง”ขอบคุณอัลไซเมอร์”

ผมเข้าใจความรู้สึกอาจารย์และผมเข้าไปถึงบทความนี้แทบทุกตัวอักษร

ผมเป็นคนหนึ่งที่มีคนในครอบครัวเป็นโรคร้ายนี้

คุณพ่อผมเป็นอัลไซเมอร์ครับ

โรคที่คนไทยอาจจะยังไม่ค่อยรู้จักนัก

บางคนเรียกมันว่าโรคสมองเสื่อม

Continue reading “สมการชีวิต.. ลืม = ไม่สำคัญ”

โกลเด้นวีคที่สุดเงียบเหงา

โกลเด้นวีคที่สุดเงียบเหงา

เริ่มต้นขึ้นแล้วครับช่วงวันหยุดยาวประจำปีของประเทศญี่ปุ่นหรือ Golden Week เมื่อวันที่ 25 เมษายนที่ผ่านมาเป็นวันแรก โดยปกติภาพที่เห็นชินตาคือคนญี่ปุ่น จะหอบหิ้วกระเป๋าใบใหญ่ใช้บริการขนส่งสาธารณะไม่ว่าจะเป็นรถไฟหรือรถไฟความเร็วสูงอย่าง Shinkansen เดินทางไปท่องเที่ยวหรือกลับภูมิลำเนา

แต่ภาพที่เห็นในวันนี้คือสถานีรถไฟแทบร้างไร้ผู้คน รถไฟหัวกระสุนชินคันเซ็นก็แทบไม่มีผู้โดยสาร

Continue reading “โกลเด้นวีคที่สุดเงียบเหงา”

สัมผัสเอเวอเรสต์ด้วย 2 ตา กับสนามบินที่สุดพิเศษ

สัมผัสเอเวอเรสต์ด้วย 2 ตา กับสนามบินที่สุดพิเศษ

ปรากฏการณ์ที่นักท่องเที่ยวที่ต่อแถวกันยาวเหยียดเพื่อเดินขึ้นไปยังยอดเขา Everest ..

มันทำให้ผมนึกถึงอีก 1 ประเภทของความสุขที่เคยพูดถึงไว้ใน Podcast กัปตันหมี มีเรื่องมาเล่า ว่าความสุขของมนุษย์เรามีอยู่ 3 ประเภท หนึ่งในนั้นคือความสุขที่ได้ทำสิ่งที่ท้าทาย ได้พิชิตบางสิ่งบางอย่างที่มันยาก ความสุขแบบนี้แหละครับพี่เงินมันซื้อไม่ได้ จึงทำให้คนหลายๆคนจากทั่วทุกมุมโลกมุ่งหน้ามายัง Everest เพื่อพิชิตมัน ถึงว่ามันจะยากและหลายคนต้องแลกมาด้วยชีวิตก็ตาม

Continue reading “สัมผัสเอเวอเรสต์ด้วย 2 ตา กับสนามบินที่สุดพิเศษ”