The Storyteller
ใน 1 ปีที่ผ่านมานอกเหนือจากภารกิจการบิน
พวกเรานักบินยังมีภารกิจที่สำคัญไม่แพ้กัน
คือการเข้ารับการอบรมพัฒนาความรู้
ทั้งนี้ก็เพื่อประสิทธิภาพและความปลอดภัยในการบิน
อีกหนึ่งบททดสอบที่เราจะต้องผ่านในทุกๆ 6 เดือน
คือการทดสอบความพร้อมด้านการบิน ที่เรียกว่า
Proficient Check
ความสุขเล็กๆบนฟ้า…
อีกหนึ่งความสุขเล็กๆบนฟ้าของพวกเรานักบิน
ก็คือการได้ทานอาหารอร่อยๆจากครัวการบินไทย
ผมทานอาหารไทยมาหลายที่ครับ
ที่ผมประทับใจสุดๆก็คืออาหารจากครัวการบินไทย
ได้รับประทานที่ความสูงกว่า สามหมื่นฟุตเหนือพื้น
อร่อยและประทับใจทุกครั้งในทุกๆเมนูครับ
หลายคนที่เคยเดินทางโดยเครื่องบิน
อาจเคยสังเกตเห็นช่องทางพิเศษที่ลูกเรือ,นักบิน
ใช้เป็นใช้เดินทางไปที่เครื่องบินไม่ปะปนกับผู้โดยสาร
เพื่อความสะดวกและรวดเร็ว
เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องของอภิสิทธิ์ชนนะครับ
เหตุผลที่ชัดเจนก็คือเราต้องเดินทางไปที่เครื่องเร็วกว่าผู้โดยสาร
ประมาณ 1 ชั่วโมงเพื่อให้ทุกอย่างพร้อมที่สุด
ก่อนที่ผู้โดยสารของเราจะเดินทางมาถึงเครื่อง
เจ้าลาน้อยเคราะห์ร้ายตกลงไปในบ่อน้ำเก่า
หมดความหวังที่มันจะขึ้นมาจากบ่อน้ำนั้น
มันกำลังจะตาย…
ทันใดนั้นชาวนาผ่านมาพบเข้า
เขาไปเรียกเพื่อนบ้านกลับมาที่บ่อน้ำพร้อมกับจอบและเสียม
ชาวนาและเพื่อนช่วยกันขุดดินและโยนลงไปในบ่อน้ำ
เพราะคิดว่าอย่างไรเสียมันคงต้องตาย ถ้าไม่อยากให้มันทรมาณ
วันหนึ่งเศรษฐีพาลูกชายออกจากคฤหาสน์
ไปยังหมู่บ้านที่แสนจะแร้นแค้นแห่งหนึ่ง
เขาต้องการให้ลูกชายได้เห็นถึงความยากจนของคนเหล่านั้น
เศรษฐีและลูกชายใช้เวลาทั้งวันอยู่ในหมู่บ้าน
จนพลบค่ำในระหว่างทางกลับบ้าน
คำถามจากลูกศิษย์
เมื่อวานหลังจากสอน Simulator น้องนักบินถามผมว่า
“ครูครับเหนื่อยไหมครับ ผมเห็นครูสอนตลอดเวลาเลย คงเหนื่อยน่าดู”
เราออกไปดูหนังดูคอนเสิร์ต
เพราะอยากได้รับความสุข
เราไปเข้าสัมมนาหรือฟังนักพูด
เพราะอยากได้รับแรงบันดาลใจ
เราพร้อมจะออกไปรับเสมอ
แต่เราพร้อมจะออกไปให้หรือยังครับ?
เรื่องที่กระทบใจผมวันนี้มีอยู่ว่า
กัปตันหมี 