The Storyteller
คุณจะรู้สึกอย่างไรครับถ้ามหาเศรษฐีระดับแสนล้านอย่าง วอร์เรน บัฟเฟตต์
จะสั่งอาหารแฮมเบอร์เกอร์ ,เมนูเดิมๆ วนเวียนกันไปเพียง 3 เมนูจากแมคโดนัล ในทุกเช้า
ถ้าวันไหนหุ้นขึ้นอาจจะฉลองสักหน่อยด้วยการสั่งเมนูพิเศษในราคาประมาณ 3.17เหรียญ(ร้อยกว่าบาท) เป็นการฉลอง
“..เมื่อวันที่ชีวิต เดินเข้ามาถึงจุดเปลี่ยน จนบางครั้งคนเราไม่ทันได้ตระเตรียมหัวใจ..”
…ลีฟ แอนด์ เลิร์น (Live and Learn)
…บอย โกสิยพงษ์
จุดเปลี่ยนในชีวิตมักเข้ามา
โดยไม่เคยบอกให้เราเตรียมตัวไว้ก่อน
และหลายครั้งดัชนีชี้วัดความสำเร็จของเรา
มันอยู่ที่คำตอบแค่ “ซ้ายหรือขวา” ในเส้นทางที่เราตัดสินใจเลือกตรงทางแยกชีวิตนั่นเอง
การต้องตัดสินใจเรื่องย้ายงานก็เป็นอีกเรื่องนึงครับ
วันอาทิตย์สบายๆมาคุยเรื่องบินกันบ้างครับ
ได้รับข้อความพร้อมรูปถ่ายจากน้องคนหนึ่ง
เป็นภาพความเสียหายของเครื่องบินในส่วนที่เป็น Nose Radome ( ส่วนหน้าสุดของเครื่องบิน
ที่หลายคนเรียกอาจว่าจมูกเครื่องบิน😁😁)
และ Windshield หรือกระจกของห้องนักบิน
ที่เสียหายอย่างหนักและแตกร้าว
จนมองภาพภายนอกไม่เห็น
…. Connect the dots ….
“เราไม่มีทางรู้หรอกว่าแต่ละจุดในชีวิตเรามันจะเชื่อมต่อกันอย่างไร..
..จนวันหนึ่งเมื่อคุณเดินไปถึงปลายทางแล้วมองย้อนกลับมาคุณถึงมองเห็นการเชื่อมต่อของจุดเหล่านั้น”
สตีฟ จอบส์
วันนี้เมื่อผมมองย้อนกลับไปจึงเห็นการเชื่อมต่อของแต่ละจุดในชีวิตอย่างชัดเจน
…. ย้ายตามคุณพ่อจากลพบุรีมากรุงเทพ…
…..สอบติดสถาปัตย์แต่เลือกเรียน รร.ทหาร…
…..จบโรงเรียนนายเรืออากาศ…
…..ไม่มีโอกาสได้เป็นนักบินกองทัพ….
…..ได้รับโอกาสได้ทุนนักบินการบินไทย….
…..เครื่องบินลำแรกในชีวิต Cessna 152….
…..พลาดโอกาสได้บินกับBoeing 737….
…. ได้โอกาสฝึกบินกับเครื่องบินใบพัดอย่างATR 72..
…..ได้มาบินกับเครื่องบินในฝัน Boeing777….
จนถึงวันนี้
…15 ปีกับที่ทำงานบนฟ้า Worldliner Boeing777…
…กับ 13,920 ชม.บินกับ Worldliner Boeing777…
…เดินทางไป 5 ทวีปกับ Worldliner Boeing777…
ในวันที่เดินทางมายื่นใบสมัครสอบนักบิน
ที่การบินไทย เมื่อ 20 ปีที่แล้ว
ไม่มีทางเลยที่ผมจะเชื่อว่า
แต่ละจุดในชีวิตของผมจะเชื่อมต่อ
และพาเด็กต่างจังหวัดธรรมดาๆอย่างผม
มาไกลถึงเพียงนี้
ถ้าวันนี้ท่านยังเดินทางระหว่าง”จุดต่อจุด”ในชีวิต
อย่าสงสัยว่ามันจะเชื่อมต่อกันอย่างไร
แบบไหนและพาเราไปที่ใด
หน้าที่ของเราคือเพิ่มจุดหรือ”โอกาส”
ในชีวิตให้มากที่สุด
เมื่อวันที่ไปถึงซึ่งปลายทาง..
เมื่อมองย้อนกลับมา
เราอาจพบว่าแต่ละจุดมันจะเรียงตัวอย่างสวยงาม
เกินกว่าที่เราจะจินตนาการก็เป็นได้นะครับ
“ความฝันต้องเติบโต
ความสุขต้องพอเพียง”
ย้อนเวลากลับไป 20 ปี
เครื่องบินลำแรกที่บินขึ้นคือ Cessna 150
เครื่องบินใบพัดเดียวขนาดเล็ก
ที่โรงเรียนการบินบ่อฝ้าย หัวหิน
บินไปได้สักพัก
ครูวุฒิชัยหรือครูโบ้ ครูการบินคนแรกของผม
บอกว่าเราจะไปฝึกบินเครื่องบิน Seminole
เครื่องบิน 2 เครื่องยนต์กัน
เย็นวันนั้นเดินเข้าไปที่โรงเก็บเครื่องบิน
จำได้ว่ามองไปที่เครื่องบิน Seminole
ลำนั้นคิดในใจว่าทำไมเป็นเครื่องบินที่ดูใหญ่มากขนาดนี้
จนเมื่อเป็นนักบินที่การบินไทย
ได้บินแบบเครื่องบิน ATR 72
รู้สึกภาคภูมิใจมากที่เราได้บินเครื่องบินลำใหญ่ขนาดบรรจุผู้โดยสารได้ถึง 70 กว่าคน
ความฝันยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น
ผมเฝ้ามองเครื่องบิน Boeing 737
ฝันว่าสักวันหนึ่งเราจะบังคับเจ้านกยักษ์ลำนั้นให้ได้
แต่ข่าวดีที่ทำให้ผม ตื่นเต้นที่สุดคือบริษัทการบินไทย
ให้ไปบินกับเครื่องบินขนาดใหญ่ที่ผมไม่คิดฝันว่าจะได้บินในวันนั้นคือ Boeing 777 พิกัดความจุผู้โดยสาร 300 กว่าคนมันคือฝันที่เป็นจริงแล้วครับ
“ฝันให้ไกลและต้องพยายามไปให้ถึงครับ”
ฝันให้ไกลถึงดวงดาว เพราะหากแม้คุณผิดหวัง
อย่างน้อยคุณก็อาจยังอยู่ท่ามกลางหมู่ดาว
แต่ถ้าฝันแค่ไปถึงยอดเขา
ถึงแม้เราสำเร็จ เราก็ยังอยู่ห่างไกลจากดวงดาวมากมายนัก
สำคัญคือ…ระหว่างทางเดินทางไปหาความฝัน
อย่าลืมมีความสุขกับปัจจุบันพร้อมคำว่า
“พอเพียง”นะครับ
“พอเพียง ไม่ได้หมายถึงให้หยุดเดิน
แต่ให้หยุดเติมความสุขในทุกวันของชีวิต”
อย่ารอความสุขที่ปลายทางของความฝัน
จงมีความสุขในทุกๆวันของชีวิตนะครับ
#ขอบคุณภาพประกอบ :
Photographer : Rachapon
ภาพเครื่องบิน ATR 72 : ความจุผู้โดยสาร 70 คน
เครื่องบินBoeing 777-200 ความจุผู้โดยสาร 309 คน
กัปตันหมี 