กัปตันหมี

Success is getting what you want
Happiness is wanting what you get
Zig Ziglar

มีน้องที่รู้จัก
โทรศัพท์มาปรึกษาครับ

เขาจบจากโรงเรียนการบิน
พยายามไปสอบสายการบินต่างๆหลายครั้ง
แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จ

ล่าสุดมีบริษัทแห่งหนึ่ง
เสนอแต่งตำแหน่งงานนักบิน
เครื่องบินใบพัดขนาดเล็กให้เขา

เขาถามผมว่าควรจะตัดสินใจอย่างไรดี
ขนาดเครื่องบินที่เขากำลังจะไปบินมันต่างกับ
เครื่องบินในความฝันเขามากมาย

ผมเลยถามเขาว่ายังจำความฝันตอนเด็กๆได้ไหม

สำหรับผม ผมจำได้อย่างแม่นยำ
“ผมฝันอยากเป็นนักบินครับ”
เท่านั้นเองครับชัดเจนและสั้นๆ
ผมไม่เคยบอกกับตัวเองว่าผมอยากจะเป็นนักบินเครื่องบินเล็กหรือเครื่องบินใหญ่

สิ่งที่มันงอกเงยมาจากความฝันในวัยเด็ก
ล้วนเกิดขึ้นจากการเติมแต่ง
เมื่อเราโตขึ้นรับรู้เรื่องราวอื่นๆมากขึ้น

ผมจึงบอกเค้ากลับไปมองที่แก่นความรู้สึก
เดิมๆของตัวเองครับ

วันที่มีโอกาสพาเครื่องบินขึ้นไปบนท้องฟ้า
แล้วรับรู้ถึงอิสระมันคือความสุขที่สุดแล้วครับ

อยากฝากไปถึงหลายๆคนด้วยครับ
หลายครั้งเรามองข้ามความสุขที่เรามีอยู่รอบตัว

ลองมองดูให้ดีแล้วกลับไปชื่นชมกับมัน
เราอาจจะรู้สึกว่าเรา”อิ่ม” เกินที่จะไขว่คว้าหาสิ่งอื่นมาเติมแต่งให้กับชีวิตแล้วก็เป็นได้นะครับ

จะสุขหรือทุกข์ขึ้นอยู่กับมุมความคิด
ที่เรากำหนดเองครับ

ถ้ายังรู้สึกว่าไม่พอยังไม่อิ่ม
ก็คงต้องเหนื่อยต้องค้นหากันต่อไป
ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องผิดนะครับ
เป็นกำลังใจให้ทุกคนครับ

:ขอบคุณภาพสวยๆจากกครูมอมแมม เช่นเคย

“ใช้ชีวิตอย่างมีค่า”

ผมรู้ว่า…มีคนหลายๆคนอยากเป็นนักบินแต่กลับไม่มีโอกาส

ผมรู้ว่า.. จากศิษย์การบินจนเป็นนักบินที่พร้อมปฏิบัติการบินกับเครื่องบินพาณิชย์ขนาดใหญ่ที่มีมูลค่านับหลายพันล้าน
พร้อมหน้าที่ดูแลชีวิตด้วยสารนับร้อยคน
ต้องใช้เงินมหาศาลเพียงใดในการผลิตนักบินเพียง หนึ่งคน

Continue reading ““ใช้ชีวิตอย่างมีค่า”” →

“ถ้าไม่ละสายตาจากเป้าหมาย

อุปสรรคทั้งหลายจะหลีกทางให้”

ผมเคยเขียนเรื่องของพี่ตี๋

หรือ”ด็อกเตอร์อรรถวิทย์”

ที่ใช้เวลาตามความฝันถึง 18 ปี

กว่าจะมีวันนี้วันที่เป็นนักบินได้สำเร็จ

Continue reading “15 ปี บันทึกการเดินทางของนักล่าฝัน” →